این عنایت یکی از دوستانه که به بحث معرفت 3 نقد وارد کردند با هم می خونیم جالبه
با سلام
خب اومدم اشکالاتی رو در بحثتون بگیرم(البته جسارت نباشه)
اونم اینکه کسی که در زبان عامیانه بهش با معرفت می گن
لزوما اهل دو دوتا چهار تا نیست
در لفظ ما با معرفت رو معادل لغت لوطی سابق می گیرن
آدمی که با معرفته هر جا که اون معرفت و مرامشو در خطر می بینه واکنش نشون میده وخیلی از جاها دیگه حساب دو دو تا چهار تا رو نمی کنه(البته من فقط دارم در مورد ادمی صحبت می کنم که در لفظ عامیانه بهش با معرفت می گن)
اون ادم در جایی که می بینه مرامش زیر سوال رفته به سرعت واکنش نشون میده و حتی ممکن واکنش هایی ازش سر بزنه که در حساب دو دو تایی نگنجه.
خب پس نمی شه قانون دو دو تا رو برای کسی که عوام اون رو با معرفت می دونند بکار برد.
تازه با معرفت در لفظ عامیانه یک صفت نسبیه
ممکن من از یک دید به یه نفر بگم با معرفت یه نفر از یه دیده دیگه بگه.
مثال عرض می کنم:
دو دزد با هم می روند دزدی و دزد اول به دزد دوم می گه که خیلی با معرفتی که با من اومدی
آیا این شد اون معرفتی که ما به دیگران نسبت می دیم؟؟؟
آیا اصلا اسم این رو می شه گذاشت معرفت که شریک یک کار خلاف شد؟؟؟
نه از دید ما این معرفت نیست بلکه کله خریه!!!
ولی از دید یه دزد اون می شه معرفت.
پس کلمه معرفت و صفت با معرفت در لفظ عامیانه یک صفت کاملا نسبیه که هیچ حساب دو دو تا هم نداره.
حالا تا اینجا فعلا باشه تا به فراز های دیگه ای از بحثتون برسیم
خب اومدم اشکالاتی رو در بحثتون بگیرم(البته جسارت نباشه)
اونم اینکه کسی که در زبان عامیانه بهش با معرفت می گن
لزوما اهل دو دوتا چهار تا نیست
در لفظ ما با معرفت رو معادل لغت لوطی سابق می گیرن
آدمی که با معرفته هر جا که اون معرفت و مرامشو در خطر می بینه واکنش نشون میده وخیلی از جاها دیگه حساب دو دو تا چهار تا رو نمی کنه(البته من فقط دارم در مورد ادمی صحبت می کنم که در لفظ عامیانه بهش با معرفت می گن)
اون ادم در جایی که می بینه مرامش زیر سوال رفته به سرعت واکنش نشون میده و حتی ممکن واکنش هایی ازش سر بزنه که در حساب دو دو تایی نگنجه.
خب پس نمی شه قانون دو دو تا رو برای کسی که عوام اون رو با معرفت می دونند بکار برد.
تازه با معرفت در لفظ عامیانه یک صفت نسبیه
ممکن من از یک دید به یه نفر بگم با معرفت یه نفر از یه دیده دیگه بگه.
مثال عرض می کنم:
دو دزد با هم می روند دزدی و دزد اول به دزد دوم می گه که خیلی با معرفتی که با من اومدی
آیا این شد اون معرفتی که ما به دیگران نسبت می دیم؟؟؟
آیا اصلا اسم این رو می شه گذاشت معرفت که شریک یک کار خلاف شد؟؟؟
نه از دید ما این معرفت نیست بلکه کله خریه!!!
ولی از دید یه دزد اون می شه معرفت.
پس کلمه معرفت و صفت با معرفت در لفظ عامیانه یک صفت کاملا نسبیه که هیچ حساب دو دو تا هم نداره.
حالا تا اینجا فعلا باشه تا به فراز های دیگه ای از بحثتون برسیم
از ایشون تشکر میکنم
+ نوشته شده در یکشنبه دوازدهم شهریور 1385ساعت 9:10 توسط شب
|
